با کلمات مورد آزار قرار خواهید گرفت
اغلباً میشنوم که برخی معتقدند که مسیحیان در ایالات متحده تحت آزار، جفا و اذیت قرار ندارند. مقصود شان این است که ما در اینجا به علت ایمان خود رنج و شکنجه جسمانی نمیشویم، بر خلاف مسیحیان بی شماری که در سایر نقاط جهان چنین وضعیت را تجربه میکند. البته به خوبی قابل درک است که تفاوت چشمگیری میان آنچه بر مسیحیان این سرزمین میرود و آنچه بر ایمانداران سایر کشورها که جان خود را فدا میکنند یا به خاطر ایمان شان شکنجه میشوند، وجود دارد.
با این حال این گفته که مسیحیان در ایالات متحده از جفا و اذیت رها هستند، نادرست است. باید دقیقتر سخن گفت که ما از آزار و جفای جسمانی در امان هستیم.
به آنچه در رسالهٔ اول پطرس در باره رنج مؤمنان آمده، توجه کنید:
«و در این [نجات در مسیح] بسیار شادمانید، هرچند اکنون زمانی کوتاه بنا به ضرورت در آزمایشهای گوناگون غمگین شدهاید، تا اصالت ایمانتان در بوتهٔ آزمایش به ثبوت رسد و به هنگام ظهور عیسی مسیح به تمجید و تجلیل و اکرام بینجامد، همان ایمان که بس گرانبهاتر از طلاست که هرچند فانی است، به وسیلهٔ آتش آزموده میشود» (اول پطرس ۱: ۶ – ۷).
و سپس در ادامه مینویسد:
«پس چون مسیح در عرصهٔ جسم رنج کشید، شما نیز به همین عزم مسلّح شوید، زیرا آن کس که در عرصهٔ جسم رنج کشیده، دیگر با گناه کاری نیست. در نتیجه باقی عمر را در جسم، نه در خدمت امیال پلید بشری، بلکه در راه انجام ارادهٔ خدا میگذراند. چرا که در گذشته به قدر کافی عمر خویش را در به عمل آوردن آنچه اقوام خدانشناس دوست میدارند، صرف کرده و روزگار به هرزگی و شهوت رانی و میخوارگی و عیش و نوش و بت پرستی نفرت انگیز گذراندهاید. از همین رو، اکنون که در این بیبندوباریهای مفرص با ایشان شریک نمیشوید، حیرانند و دشنامتان میدهند» (اول پطرس ۴: ۱ – ۴).
و او همچنین در اول پطرس ۳: ۱۳ – ۱۷ و ۴: ۱۲ – ۱۶ به موضوع رنج اشاره میکند، و از خلال این متون در مییابیم که گاه این رنجها بسیار شدید و طاقت فرسا بوده اند.
تهمت و بدگویی
پطرس برای توصیف آنچه ایمان داران تجربه میکند از واژهٔ «جفا» استفاده نمیکند، اما آنها به وضوح به خاطر ایمانشان در رنج اند، و این خود تعبیر دیگر از «مورد آزار و جفا قرار گرفتن» است. آنها به دلیل مسیحی بودن شان بدنام میشوند، و همچنین به خاطر عدم همراهی با سبک زندگی بیایمانان، مورد هجمه قرار میگیرند. پطرس میگوید آنها نباید از آزمایشهای آتشین که با آن روبرو هستند، شگفت زده شوند.
اما نکته محوری که باید در تمام این عبارات دید، اینجاست که پطرس در توصیف دشواریهایی که خوانندگانش تجربه میکردند، هیچ صحبتی از رنج جسمانی نمیکند. آنها از سوی مردم دنیا مورد انتقاد بودند؛ ممکن است آزار و اذیتهایی از جانب مقامات حکومتی تجربه کرده باشند (اول پطرس ۲: ۱۳ – ۱۷)، و قطعاً با جامعه زمان خود هم راستا نبودند. اما هیچ سخنی از کشته شدن، شلاق خوردن، یا سنگسار شدن مؤمنان به میان نمیآید در واقع، پطرس هیچ اشارهٔ به هیچ نوع آزار فیزیکی نمیکند.
ما چیزی مشابه این را در سخنان عیسی میبینیم، آنجا که به شاگردانش گفت «خوشا به حال شما آنگاه که مردم به خاطر پسر انسان، بر شما نفرت گیرند و شما را از جمع خود برانند و دشنام دهند و بدنام سازند» (لوقا ۶: ۲۲).
توجه کنید که چگونه مسیحیان به خاطر پیروی نکردن از اخلاق اجتماعی زمان خود بدنام، مورد انتقاد و طرد شدند. به همین ترتیب امروز نیز، بسیاری از اینکه ما چنین اخلاق جنسی سختگیرانهٔ داریم، متعجب اند. بسیاری از معاصران ما فکر میکنند که ما برای جامعه مضر هستیم، و بسیاری در دنیای روم باستان نیز همین نظر را در باره مسیحیان داشتند. آنها با ما مخالفت میکنند زیرا ما گناهی را که در بسیاری از محافل جشن گرفته میشود، تأیید نمیکنیم مانند (رومیان ۱: ۳۲).
پس این آزار چگونه بود؟ بد رفتاری که پطرس از آن سخن میگوید، شامل توهین کلامی و احتمالاً تبعیض نا عادلانه در زندگی روزمره بود با وجود اینکه آنها آزار جسمانی تجربه نمیکردند، اما واقعاً در رنج بودند.
حرفی برای امروز
سخنان پطرس دقیقاً به مسیحیان امروزی و آمریکایی در این لحظه میپردازد.
از روی اعتقادات کتاب مقدسی خود، ما نمیتوانیم از تصمیم دیوان عالی برای قانونی کردن ازدواج همجنسگرایان در تمام پنجاه ایالت حمایت کنیم. به عنوان مسیحی، ما از تصویب قضایی گناهانی که خداوند را بی حرمت میکنند، اشک میریزیم. ما برگناهی که در جامعه مان پذیرفته شده است، گریه و سوگواری میکنیم. و این واکنش، به تنشهایی با خانواده و دوستانمان منجر خواهد شد که با سادگی نمیتوانند ما را درک کنند. این واکنش همچنین به تنشهایی در محیط کار با کار فرمایان و همکارانمان منجر خواهد شد که فکر میکنند ما از جامعه و واقعیت دور افتادهایم. معلمان مدارس دولتی ممکن است در سالهای آتی با فشارهای بینظیری برای همرنگ شدن مواجه شوند. در نتیجه، کلمات ناخوشایندی ممکن است پشت سر ما یا مستقیماً به ما گفته شود. و این ممکن است به تبعیض در مشاغل ما و از دست دادن آزادیهای اعتقادی در جامعه بینجامد.
بدیهی است که تمامی این اَشکالِ ظریفتر از آزار کلامی و تبعیض، میتواند به گام بعدی، یعنی آزار و محنت جسمانی، منجر شود. پطرس خوانندگانش را برای همین احتمال در آینده مهیا میسازد. با این حال، آزار کلامی، خود نوعی از جفا است. در عین حال، او به آنان یادآور میشود که خداوند بر همه چیز حاکم و فرمان روا است و ایشان باید به این عنوان مسیحیان واقعی، زندگی نمونهوار داشته باشند و خصال مسیح را به جهانی بیباور متجلی ساخته و نشان دهند.
هنگام تحمل جفا و رنج، وسوسه میشویم که تهدید کنیم و به دنبال انتقام باشیم، اما ما فراخوانده شدهایم تا رنج را همانند مسیح تاب آوریم و داوری نهایی را به خداوند بسپاریم (اول پطرس ۲: ۲۳). ما مؤظف هستیم کسانی را که از ما کینه میورزند، دوست بداریم و مهربانی و فیض نشان دیهیم، همان مهربانی و فیضی که نجات دهنده ما به وفور به ما بخشید.
به عنوان مسیحیان در ایالات متحده نیز رنج را تجربه میکنیم، زیرا به خاطر ایمان مان مورد بدگویی قرار میگیریم. جفا ممکن است نسبتاً خفیف باشد؛ ما اذعان داریم که برادران و خواهران ما در دیگر نقاط جهان با چیزی به مراتب شدیدتر از آنچه ما تجربه میکنیم، روبرو هستند. اما تمام مؤمنان در مسیح به شکلی یا اشکال دیگر مورد پیگرد قرار میگیرند (دوم تیموتائوس ۳: ۱۲). آزار کلامی و اشکال گوناگون تبعیض، طبق اول پطرس، همچنان رنج محسوب میشوند.
هیچ یک از ما نمیداند که آینده برای مؤمنان در ایالات متحده چه در بر دارد، اما پطرس در رساله اول خود، ما را تشویق میکند که برای آزمایشهای آتشین آماده باشیم، از الگوی خداوند و نجات دهندهٔ خود پیروی کنیم، و با ایمانی زندگی کنیم که با اطمینان میداند جلال ابدی پس از این لحظه رنج میآید.
«پس از اندک زمانی زحمت، خدای همهٔ فیضها که شما را به جلال ابدی خود در مسیح فرا خوانده است، خود شما را احیا و استوار و نیرومند و پایدار خواهد ساخت» (اول پطرس ۵: ۱۰).
دکتر توماس شرینر (@drtomschreiner) به عنوان استاد ممتاز (James Buchanam Harrison) و همچنین استاد الهیات کتاب مقدسی در دانشگاه الهیات باپتیست جنوبی است. وی همچنین به عنوان معاون آموزشی دانشکدهٔ الهیات در همین دانشگاه خدمت میکند. دکتر توماس شرینر ویراستار چندین کتاب و تفسیر کتاب مقدسی است.